nieuws

Producties seizoen 2016-2017:

 

I talked to my heart asleep

 

In samenwerking met Tomoko Mukaiyama. Meer informatie over deze productie volgt...

 

_______

 

 

Producties seizoen 2013-2014:

 

Bij gebrek aan pijn

 

Voor informatie over deze voorstelling: klik hier.

 

Honderd nachten, honderd jaren

 

Honderd nachten, honderd jaren gaat over gekmakende liefde en ongenaakbare schoonheid, gekoesterde dromen en verloren illusies, jong zijn en ouder worden en het eeuwige mysterie van de tijd, het leven en de dood.


Het thema van de voorstelling is "ouder worden" of hoe het verstrijken van de tijd de essentie vormt van ons bestaan. Omdat het verstrijken van de tijd ook essentieel is voor muziek leidt dit onontkoombaar tot muziektheater.

Wij hebben ons daarbij laten inspireren door het eeuwenoude Japanse Noh-theater. Deze vorm van theater is ontstaan tussen 1100 en 1300 na Chr. en vond zijn oorsprong in de vorm van religieuze rituelen waarin het relatief jonge boeddhisme werd gecombineerd met oudere vormen van voorouder- en geestenverering.
Dankzij de overlevering van generatie op generatie kunnen ook nu nog Japanners en (sinds een eeuw ongeveer) niet-Japanners de magie ondergaan van deze verfijnde en - ook voor Japanners naar het schijnt - raadselachtige theaterkunst waar letterlijk alles samenkomt. Tekst, spel, zang, muziek, dans, kostuums, maskers en, last but not least, de ruimte (theatrale setting) vormen een eenheid waar alles met alles verbonden is zonder dat het ene ondergeschikt is aan het andere.

Dit is ook waar wij naar streven.
Onze ruimte: grote kerken. De bijzondere architectuur, het sfeerbepalende licht en de ruime akoestiek zijn eigenschappen die direct van invloed zijn op alle aspecten van onze voorstelling: mise en scène, choreografie en dans, muziek, licht en kostuums. Die laatste zijn tevens ontworpen om op te projecteren. Deze projecties kun je zien als een eigentijdse variant op de maskers van het Noh-theater; de gave schoonheid van een jonge vrouw verandert langzaam in de trekken van een oude vrouw. Beide vrouwen veranderen in de geest van een reeds gestorven jonge man die bezit van hen neemt.
Ook op muren en pilaren wordt geprojecteerd: schaduwen ontstaan en lossen op. Ook hier gaat het weer om een spel met werkelijke aanwezigheid van de danseres (de jonge Komachi) en de zangers of slechts een afspiegeling hiervan.
(Het Engelse woord voor geest of spook is "shade").
De muziek van het orgel, de panfluit, de viool, de elektrische gitaar en het slagwerk komt letterlijk uit alle hoeken en gaten en hetzelfde geldt voor de zangeres (de oude Komachi) en het koor (de stemmen in haar hoofd).

 

Credits:

Compostitie: Klaas de Vries

Libretto: Gerrie de Vries

Regie en choreografie: Dunja Jocic

Vormgeving en kostuums: Anky Groothof

Licht: Andre Pronk

 

Dirigent: Gregory Charette

Zangeres: Gerrie de Vries

danseres: Irena Misirlic

Mannenkoor: Daan Verlaan (tenor), Michel Poels (bariton) en Wiebe Pier Cnossen (bariton)

 

Instrumentale bezetting:

Jellantsje de Vries (viool), Matthijs Koene (panfluit), Stefan Gerritsen (elektrische gitaar), Tatiana Koleva (slagwerk) en Jochem Schuurman (orgel)

 

Speellijst